Yarışın sonları daha gelmemişken attığım tweet gerçek olacak diye düşünmemiştim doğrusu. Şöyle bir temennide bulunmuştum: "keşke peloton bir salaklık yapsa ve kaçış alsa da ilk gün değişik bir şey izlemiş olsak."
Açıkçası bunun olmasını istiyordum ama beklemiyordum. Son bölümdeki bol ve keskin dönüşleri en iyi tanımlayan şey yarışı anlatan Caner Eler'in "Şehirde dönülecek ne kadar keskin viraj varsa döndük!" sözüydü. Cidden ufacık şehirde dönülebilecek tüm riskli virajlar dönülüyordu neredeyse. Bir sprint finişi için haddinden fazla risk alınmıştı ki bu da sprint dışı bir finişe olanak tanıyordu. En azından az çok bisiklet takip edip ara ara parkura göz atanların aklına gelmiştir bu.
Bora'nın Sam Bennett için çalışacağı açıktı, Greipel-Ewan-Gaviria üçlüsünü yenmeleri mümkün değildi bence ama yine de denemek lazımdı. Baktılar ki son km ile beraber bu mümkün olmadı, takımın 1992 doğumlu, 25'lik genci Lukas Pöstlberger, atağını yaptı ve adeta son 250 metrede dalga geçerek, arkasından canavarlar sprint için saldırırlarken kollarını kaldırıp zaferini kutlayarak etabı aldı. 100. Giro'nun ilk etabı, ilk pembe mayosu, ilk siklamen mayosu ve ilk beyaz mayosu bu genç adamın oldu. Kesinlikle muhteşem bir başarı.
Lukas Pöstlberger'in, bu tip etaplarda pek de görmeye alışık olmadığımız ve görsek de %90-95 civarı başarısızlıkla sonuçlandığına tanıklık ettiğimiz türden olan bu cesur ve kararlı atağı, kariyerinin en önemli birkaç başarısını üst üste getirmiş oldu. Yarın mayoyu koruyup korumaması biraz belirsiz olacaktır ama en azından ana grupta kalıp Bennett ile beraber bir sprint deneyecektir bir umut. Denemezse de sorun yok, bu genç adam alacağını daha ilk günden aldı. Hatta beklediğinden çok daha fazlasını aldı diyebiliriz. Bundan sonrası elbette formalite olmayacak, daha iyi bir kariyer, daha iyi kontratlar ve hepsinden önemlisi daha keyifli ve unutulmaz bir Giro d'Italia yaşamak için muhteşem bir fırsatı var önünde.
Etap konusunda uzun uzun bahsedecek çok da şey yok... Ben böyle sprint etabı olup da alışılmışın dışında biten etapların hastasıyım.
Sadece arkada Ewan'ın ikincilik sprintinde Greipel'i ve diğerlerini nasıl çiğ çiğ yediğini görmezden gelmeyelim diyorum.
Ha bir de, bugüne dek gördüğüm en güzel bilgi akışı sağlanıyor yayında. Giro zaten birçok kişi için yarış olarak en keyifli tur olmayı başarmışken, izlenirken ekranı bu denli verimli kullanmasıyla da büyük bir artı aldı ilk günden. Özellikle yokuşlarda üç ana sprinterin kalp atışlarını düzenli olarak almamız harikaydı, kimin ne kadar yorulduğunu canlı canlı görme imkanı bulduk.
İlk etap için fazla bile konuştum sanırım.
Not: Özellikle de genel klasmanı ilgilendiren etaplarda günlük mini podcast yapabiliriz. Her etap için planlasak da ilk üç günün sonunda sprintleri toplu halde konuşmayı daha uygun bulduk.
5.05.2017
Dan Günlükleri: Kazançları Hedeflemek
yazan:
Ögeday Karabulut
Daniel Ricciardo yılın ilk dört yarışından öğrendiği dersleri ve neden F1’deki herkesin Fernando Alonso ile Indy 500 hakkında konuştuğunu yazıyor.
Bunlardan bir
tane yazmayalı bir süre oldu ancak biraz meşguldüm, mazaretim bu. Avustralya’dan
beri durmaksızın yoldaymışız gibi geliyor. Yaklaşan İspanya ve sonrasındaki
Monaco ile -ki bu kendi yatağımda uyuyabileceğim anlamına geliyor- yolda bu
kadar zaman harcamayacağım. Rusya’dan sonraki bu haftada yaşadığım çılgın
takvimi dengeleyecektir.
Geçtiğimiz Pazar
günü Soçi’de yarıştık ve sonra işler hareketli bir hal aldı. 36 saat civarı bir
sürede 5 uçak yolculuğu yapmayı başardım! Soçi’deki yarıştan hemen sonra
Budapeşte’ye gidip Pazartesi günkü araç gösterisine katıldım sonra o gece
Salzburg’da kaldım, oradan Graz’a sonra da Milton Keynes’e geçtim. Red Bull
Racing fabrikasındaki simülatörde bir gün harcadıktan sonra Nice’e ve eve döndüm.
Yani kısacası Pazar gününü pratikte boş geçirdikten sonra beri bayağı bir
şeyler oldu ...
Rusya maalesef
benim için gerçekleşmemiş bir etkinlik oldu ve birisi bana beş turdan sonra
yarış dışı kalmamın F1 kariyerimdeki en erken yarıştan çekilme olduğunu
söylediğinde oldukça şaşırdım. İlk turdaki güvenlik aracını ve frenlerim alev
aldığı için pite geldiğimi düşünürsek iki tane düzgün tur atabildiğimden
şüpheliyim. Etrafımda bir F1 yarışı yapılıyordu ve ben içinde değildim. Pek
hoşuma gitmedi ...
Bu kadar erken
yarış dışı kalırsanız ne yaparsınız? Aslında ne yapmam gerektiği hakkında
hiçbir fikrim yoktu. İzlemeniz gereken bir prosedür mü var? Yapmanız gereken
şeylerin bir listesi var mı? Bilgi verilecek fazla bir şey yoktu, buz banyosuna
ya da geri su kazanmaya ihtiyacım yoktu. Üstümü değiştirdim, medya
sorumluluklarımı yerine getirdim, fizyoterapistim Sam (Village) ile sohbet
ettim sonra da garaja dönüp yarışı seyrettim. Bütün yarışı ayakta izledim çünkü
yarış için hazırlandığım için çok fazla enerjim vardı ve yarışta harcayamamıştım.
İlginç bir durum, bütün gününüzü 90 dakikalık yarış boyunca zirvede kalabilmek
için enerji toplamakla harcıyorsunuz sonra bütün o adrenalini
kullanamıyorsunuz. Yani evet, bayağı berbattı ve kendimi biraz şaşkın
hissettim. Umarım yakın bir zamanda bütün bunları tekrar yaşamam.
Benim için
karışık bir sezon başlangıcı oldu – dördüncülük ve beşincilik okeydi, birkaç
yarış dışı kalma geldi ki bu asla istediğiniz bir şe değildir. Nerede
durduğumuza dair iyi bir fikrimiz var ve biliyorum ki Barcelona’da nerede
olduğumuzu da görmeliyiz. Ancak maalesef şu an ön taraftan çok uzaktayız.
Barcelona’da iyi bir güncelleme yapsak bile bunun bizi hemen en üst basamağa
çıkaracağını söylemek zor ve hepimiz bunu biliyoruz. Galibiyet mücadelesi için
biraz daha süre gerekebilir ancak iyi bir zemin yakalayacağımız konusunda
iyimseriz.
Umduğumuz yerden
biraz daha geride başlamamız sinir bozucu ancak genel açıdan Mercedes’in tur
başına iki saniye farklık bir dominasyon yapamıyor olması ve tepede Ferrari’nin
onlara zor zamanlar yaşatıyor olması spor için pozitif bir olay. Son birkaç
senede olanları göz önüne alırsak spor için kesinlikle iyiye işaret – biz de bu
rekabete katılabilsek hoş olurdu ve ben katılabileceğimiz konusunda iyimserim.
Başka bir aracı
geçmek ya da yaklaşmak kesinlikle daha da zorlaştı ve bazı pistler buna
diğerlerinden daha fazla katkıda bulunuyor. Fakat genel sorun, araçlar daha
geniş olduğu için pistte daha çok alan kaplıyorlar, temiz hava ve boş bir alan
bulup araca downforce kazandırmak daha zor oluyor. Bunun gibi ufak şeyler büyük
farklar yaratıyor ve sanıyorum ki bütün sürücüler artık savunmanın daha kolay,
takip etmenin daha zor olduğunu kabul edecektir. Araçlar devasa şekilde daha
geniş değiller ama o ekstra yüzdeyi alıştığımız yarış çizgisine oranlarsanız
büyük bir değişim. Zaten dar olan yarış çizgisinden o genişliği de
çıkartırsanız çok büyük fark yaratır.
İspanya’ya
oldukça dikkate değer güncellemeler getiriyoruz ve bununla ilgili çok
konuşuldu. Diğer takımların da deli gibi bastıracağından emin olabilirsiniz. Bu,
Red Bull gibi büyük bir takımla olduğumdan beri fark ettiğim bir şey. Normal
şartlarda İspanya’ya bayağı farklı bir araçla gidersiniz. Yani bu bizim ne
kadar gelişim göstermemiz gerektiği hakkında bir ölçüm yapmamız için bir nevi yeniden
başlatma olacak. F1’de buradan itibaren her yarışı kazanmaya başlamamızı
sağlayacak sihirli bir değnek yok, o tarz bir şey bulunmuyor. Yani ben gelecek
hafta sonu elde edeceğimiz kazançlardan mutlu olacağımızı umuyorum. Muhtemelen
İspanya, Barcelona’dan Budapeşte’den sonraki sezon arasına kadar olan kısmı
şekillendirecek, yani bizim için elimizden geldiği kadar doğru şeyler yapmak
önemli.
Yarış dışında ve
herkes uçak yolculuklarıyla üslerinden uzaktayken F1’deki en büyük hikayenin
aslında F1 ile hiç alakası yoktu – Fernando Alonso’nun Indy 500’e katılmasından
bahsediyorum. Haber ortaa çıktığında devasa boyutta bir heyecan yarattı ve bir
süre boyunca herkesin tek konuştuğu konu bu oldu. Düşündüğünüz zaman, ilk
IndyCar yarışını ovalde yapmak üzere ve herhangi bir oval değil, bütün meşhur
oval yarış hafta sonlarındaki en meşhur oval pistte – muazzam bir olay. Gayet
hoş bir spor hikayesi.
Indy’i seviyorum
ama eğer tamamen dürüst olursam, beni korkutuyor. Yani onun gidip ilk kez
ovalde yarışacak olması, vay canına. Normal pistte bir IndyCar yarışına varım,
gereken ön hazırlığı yaptıktan sonra, ancak oval pist için sanırım NASCAR’ı tercih
ederim. Çıkması gereken bütün o basamakları düşündüğünüzde; acemi oryantasyon
sürüşleri, ovaldeki trafikte sürüşü öğrenme, son derece çetin ve oldukça büyük
bir olay. Bunu denediği için dünyadaki bütün hakkını teslim etmek gerekir.
Benim tüm bildiğim ise bu sene diğerlerinden daha fazla F1 insanının Indy’i
izleyeceği – bizim de Monaco’daki yarıştan sonra Pazar gecesi yarışı izlemek
için devasa televizyonu olan birini bulmamız gerek. Size garanti ediyorum ki
onun nasıl yarıştığını görmek için hepimiz izliyor olacağız ve motor sporlarını
seven herkes de izleyecek.
Bu yazının orijinali Redbull.com
adresinde Daniel Ricciardo taarafından 5 Mayıs 2017 tarihinde yayınlanmıştır.
Bu çeviri artemiofranchi.org dışında kaynak
gösterilse dahi izin alınmadan yayınlanamaz.
3.05.2017
Artemio Franchi Podcast #6: Giro d'Italia Ön Değerlendirmesi
yazan:
firat selcuk
Podcast'in 6. bölümünde yaklaşan Giro d'Italia'yı, genel klasman ve parkur ağırlıklı olarak konuştuk.
YouTube dışından veya mobilden indirerek dinlemek isteyenleri de düşündük. Buradaki linkten mp3 olarak dinleyebilirsiniz ya da indirebilirsiniz: http://www49.zippyshare.com/v/LrURKobb/file.html
1.05.2017
Start Finish: 2017 Rusya GP
yazan:
Ögeday Karabulut
Rusya'da daha önceki yıllarda olduğu gibi (tekrarı 1 dakikada izlenebilen GP mi olur arkadaş?) oldukça sıkıcı bir GP izledik. Üstüne detaylı konuşulacak, akıllarda kalacak tek bir şey oldu. Valtteri Bottas'ın ilk GP zaferi. Fin pilot ilerleyen yıllarda Mercedes'in bir numarası olursa "yaa işte sıkıcı bir Soçi yarışında üçüncü başlayıp ilk turda öne geçip ilk galibiyetini almıştı" diye ufaktan şov yapılır o kadar.
-Sıralama turlarında Vettel ve Raikkonen'in ilk iki sıraya çökmesi Ferrari için yıllar sonra gelen önemli bir başarıydı ancak startta Bottas iki isimden de iyi çıkış yaparak onları ekarte etti.
-Fernando Alonso bu sefer yarışa bile başlayamadı, formasyon turu biterken aracı kenara çekti.
-Sauber bir kumar oynadı ve 2018'den itibaren Honda ile çalışacağını açıkladı. Kağıt üstünde iki taraf için de avantajları olan bir anlaşma. Sauber bir yıllık Ferrari motorundan güncel bir Honda motoru kullanmaya geçecek. Finansal açıdan avantajları olacak. Honda daha fazla veriye erişme imkanı bulacak, test imkanları artacak. Ancak pratikteki McLaren'i görünce Sauber'in oynadığı kumar büyük risk taşıyor.
-McLaren, Vandoorne'a yarışı bitirtmeyi başararak (ki daha sıralama turları gelmeden, 4. yarışta 5. güç ünitesine geçtiği için 15 sıra cezası almıştı) bu sezon ilk damalı bayrağını görmüş oldu.
-Lance Stroll da yarış başında attığı spine rağmen kariyerinin ilk damalı bayrağını gördü.
-Grosjean ve Palmer ilk turda kaza yaparak yarış dışı kaldılar. Grosjean için zaten kötü bir hafta sonuydu, sürekli aracıyla problemler yaşıyordu. İlk turda güme gitmesi akıl sağlığını korumasına yardımcı olmuş olabilir.
-Bahreyn'deki Verstappen'den sonra burada da Ricciardo arka frenleriyle problem yaşadı ve yarış dışı kaldı. Red Bull'un Barcelona'da B araç denen büyük güncellemelerle yeni bir araca geçeceği konuşuluyor. Şu an kendilerinden beklenen performansı gösteremiyorlar, ne Ferrari'yi ne Mercedes'i zorlayabiliyorlar. Kimse her yarış kafaya oynamalarını beklemiyordu ama zaman zaman podyum sırasını tehdit etmeleri gerekiyor.
-Adamım Verstappen startta beşinciliğe oturup etliye sütlüye karışamadan öyle yarışı bitirdi. Ne arkasındakiler ona yetişti ne o önündekilere yetişebildi.
-Hamilton da talihsiz bir gün geçirdi. Aracından istediği performansı bir türlü alamayınca podyum dışında kaldı. Yarış başlarında sürekli bir motor ısısı problemiyle boğuştu.
-Yeni araçlar bu pistte yarışı daha da kötü hale getirdi. Vettel'in yarış sonunda Bottas'a 1 saniye ile yaklaşmasını saymazsak kimse birbirini takip edemedi. Arka sıralarda bile kümelenme olmayınca ilk turdan sonra pistte hiçbir geçişin olmadığı bir yarış izledik. Herkesin Ricciardo'yu geçtiği turu saymıyoruz elbette çünkü fren problemiyle tın tın bir şekilde pite geliyordu.
-Vettel son turda Bottas'ı kovalarken tur bindirmeye çalıştığı Massa kendisine zorluk çıkarınca, bir sonraki virajda Brezilyalıya trafikteki sürücüler gibi "orta parmak" gösterdi.
-Bu sezonki ilk podyumunu görse de Raikkonen'in emeklilik vakti gelmiş. Yarış içinde bir ara "Bottas önünde" dediklerinde "Bottas nasıl önümde?" diye sorunca cevap olarak "Bottas yarış lideriydi Kimi" cevabını aldı.
-Buz Adam lakabını biliyoruz, Finlerin soğukkanlı olduklarını da biliyoruz ama yarıştan sonra Raikkonen'in gidip köşede oturmak yerine Bottas'la muhabbete girmesini beklerdim. Basın toplantısında "bugün en azından bir Fin kazandı" diye gülerek Bottas'ın omzuna hafifçe vurmuş. Bütün duygusal enerjisini oraya sakladı diye düşünüyorum. Vettel ise canayakınlığını konuşturup kısa sürede Bottas'la bol bol sohbet etti.
-İşte yarış içinde konuşacak bir şey olmayınca böyle ufak magazinsel olaylara giriyorum. Hiç de sevmem aslında...
-Yazacak konu da kalmadı. Okuduğunuz için teşekkür ediyor ve Valtteri Bottas'ın ilk galibiyetini tebrik ediyorum.
29.04.2017
Scarponi ve Frankje
yazan:
firat selcuk
Kuşlardan korkan bir adam olarak bir kuşla ilgili yazı yazacağımı hiç düşünmezdim. Michele Scarponi'nin ölümü sonrası en acı detaylardan biri de papağanı olarak bildiğimiz Frankje'ydi. Adını bazen Frankie diye de yazıyordu Scarponi ama Frankje olduğunda hemfikiriz artık. Sık sık beraber videolarını paylaştığı Frankje'yi, Scarponi'nin papağanı sanıyorduk ama sonra öğrendik ki sahibi o değildi. Frankje'nin sahibi Scarponi değildi belki ama bu ikisi arasındaki özel bağı ve dostluğu değiştirmiyor.
Kasım 2016'nın sonlarında Frankje ile olan dostluğundan bahsetmiş Scarponi. Velonews'teki bu içeriği bir Facebook paylaşımım sonrası Sarper Günsal iletti bana, Scarponi'nin anlattıklarını, sık sık paylaştığı videolarla birleştirince Frankje'nin nasıl sadık bir dost olduğunu kolaylıkla anlayabiliyoruz. Zaten o yüzden gören herkese acı veren bu fotoğraf ortaya çıktı. Frankje, en yakın dostlarından birini, belki de en yakınını tam da öldüğü noktada umutsuzca bekliyordu. Ben kuşlardan ciddi derecede korkuyorum ama Frankje'nin Scarponi'yi beklediği o fotoğraf, hayatımda en uzun süre kilitlenip kaldığım kuş fotoğrafı oldu.
Konuyu ikilinin dostluklarının nasıl başladığına ve ilerlediğine getirelim, Scarponi'nin kendi cümlelerini de ekleyerek...
Scarponi, sözlerine "Öncelikle Frankje benim papağanım değil," diye başlıyor ve komşu köylerden birinde yaşayan birinin papağanı olduğunu söylüyor. Ancak Frankje o bölgenin maskotu haline gelmiş bir papağan olduğu için insanlarla arası oldukça iyi. Yaz aylarında evlerin açık pencerelerinden içeri dalıp misafirliğe giden Frankje, önemli futbol maçları olduğunda bara gidip insanlarla beraber bile takılıyormuş meğer. Hikayenin Scarponi'ye dokunmayan kısımları bile Frankje'yi sevmek için yeterli.
Scarponi'nin bu sevimli deli kuşla tanışması birkaç yıl öncesine dayanıyor: "Bisikletle köyden geçiyordum, etrafta büyük bir kuşun uçtuğunu gördüm. Böylesine bir kuşu görmeyi garipserken beni takip etmeye başladı. Bana yaklaştı, ne yapacak diye düşündüm. Geri dönüp gidemedim, korkmuştum. İyice yakınlaşıp üstümden uçtu. Durdum, biraz uzaktaki ağaçta o da durdu ve beni bekledi. Bana saldıracağını düşündüm!"
Birkaç hafta sonra Scarponi yeniden oradan geçerken o papağanı sahibi ile beraber görüyor. Adamla konuşmaya başlıyorlar ve Frankje'yi Scarponi'nin omzuna koyuyor. Velonews'te Scarponi ile söyleşiyi yapan Andrew Hood bunu harika bir sözle açıklamış: "Bu ilk gagada aşktı!"
"Benimle çok rahattı, Astana mayosunun renkleriyle kendi renkleri çok benzediği için aynı takımdan olduğumuzu mu düşünüyordu bilemiyorum. O gün özel bir şey başladı aramızda ve her geçişimde, eğer yakınlardaysa 'Frankje!' diye bağırdığımda bisikletime konuyordu." diye büyük bir mutlulukla anlatmış Scarponi. Bu söyleşinin bir gün öncesinde de Frankje'yi görmüş üstelik. Hava sisli olduğu için gezmesine izin verilmeyen Frankje, evinde pencerenin ardında dışarıyı izlerken Scarponi'yi görüp üç kere ötmüş ve çağırmış. "Beni çok iyi tanıdığına eminim!" demiş, dostluklarının ve hikayelerinin birkaç ay sonra acı bir şekilde yarım kalacağını bilemeden...
Konuyla ilgili sözlerini ise şöyle sonlandırmış Michele Scarponi: "Frankje, dünyanın en ünlü papağanı! Frankje'nin kendisini mi bisikletçi olarak gördüğünü yoksa benim mi papağan olduğumu düşündüğünü bilmiyorum! Bunu henüz anlayamadım."
Bu sevimli ikilemin cevabını bulamadan aramızdan ayrılan Scarponi, bir hayvanla insanın nasıl iki insana göre çok daha güzel bir dostluk kurabileceğinin en güzel örneklerinden birini sundu bize. Çağırdığı zaman hemen omzuna veya bisikletine konuyor, Scarponi hız yaparken uçmak istemediği zamanlarda gagasıyla Scarponi'nin kaskına tutunup gidiyor. Bazen kaskı çekiştiriyor ve Scarponi'yi deli ediyor, bazen de onunla yarışıyor yanında uçarak... İzlerken hep gülümseten şeylerdi bunlar ama Scarponi hayatını kaybettikten sonra tebessümle beraber acı yerleşiyor insanın içine.
Pelotondaki en sempatik adamlardan birinin aramızda olmamasına ne kadar çok üzülüyorsam Scarponi'nin öldüğü köşedeki tabelanın üzerinde, bir daha asla gelmeyeceğinin farkında olmadan onu son gördüğü yerde bekleyen Frankje'ye baktıkça birkaç kat daha üzülüyorum...
Dünyadaki en güzel dostluklardan birine tanıklık etmemizi sağladığı için Michele Scarponi'ye teşekkürler.
#CiaoMichele!
Kasım 2016'nın sonlarında Frankje ile olan dostluğundan bahsetmiş Scarponi. Velonews'teki bu içeriği bir Facebook paylaşımım sonrası Sarper Günsal iletti bana, Scarponi'nin anlattıklarını, sık sık paylaştığı videolarla birleştirince Frankje'nin nasıl sadık bir dost olduğunu kolaylıkla anlayabiliyoruz. Zaten o yüzden gören herkese acı veren bu fotoğraf ortaya çıktı. Frankje, en yakın dostlarından birini, belki de en yakınını tam da öldüğü noktada umutsuzca bekliyordu. Ben kuşlardan ciddi derecede korkuyorum ama Frankje'nin Scarponi'yi beklediği o fotoğraf, hayatımda en uzun süre kilitlenip kaldığım kuş fotoğrafı oldu.
...3 orette oggi Frankje...👌😎🔝 pic.twitter.com/Qg5RGPyHBP— Michele Scarponi (@MicheleScarponi) November 22, 2016
Konuyu ikilinin dostluklarının nasıl başladığına ve ilerlediğine getirelim, Scarponi'nin kendi cümlelerini de ekleyerek...
Scarponi, sözlerine "Öncelikle Frankje benim papağanım değil," diye başlıyor ve komşu köylerden birinde yaşayan birinin papağanı olduğunu söylüyor. Ancak Frankje o bölgenin maskotu haline gelmiş bir papağan olduğu için insanlarla arası oldukça iyi. Yaz aylarında evlerin açık pencerelerinden içeri dalıp misafirliğe giden Frankje, önemli futbol maçları olduğunda bara gidip insanlarla beraber bile takılıyormuş meğer. Hikayenin Scarponi'ye dokunmayan kısımları bile Frankje'yi sevmek için yeterli.
Scarponi'nin bu sevimli deli kuşla tanışması birkaç yıl öncesine dayanıyor: "Bisikletle köyden geçiyordum, etrafta büyük bir kuşun uçtuğunu gördüm. Böylesine bir kuşu görmeyi garipserken beni takip etmeye başladı. Bana yaklaştı, ne yapacak diye düşündüm. Geri dönüp gidemedim, korkmuştum. İyice yakınlaşıp üstümden uçtu. Durdum, biraz uzaktaki ağaçta o da durdu ve beni bekledi. Bana saldıracağını düşündüm!"
Birkaç hafta sonra Scarponi yeniden oradan geçerken o papağanı sahibi ile beraber görüyor. Adamla konuşmaya başlıyorlar ve Frankje'yi Scarponi'nin omzuna koyuyor. Velonews'te Scarponi ile söyleşiyi yapan Andrew Hood bunu harika bir sözle açıklamış: "Bu ilk gagada aşktı!"
..butta giù un dente Frankje👍🚴😉 pic.twitter.com/OmacryPv4W— Michele Scarponi (@MicheleScarponi) November 21, 2016
"Benimle çok rahattı, Astana mayosunun renkleriyle kendi renkleri çok benzediği için aynı takımdan olduğumuzu mu düşünüyordu bilemiyorum. O gün özel bir şey başladı aramızda ve her geçişimde, eğer yakınlardaysa 'Frankje!' diye bağırdığımda bisikletime konuyordu." diye büyük bir mutlulukla anlatmış Scarponi. Bu söyleşinin bir gün öncesinde de Frankje'yi görmüş üstelik. Hava sisli olduğu için gezmesine izin verilmeyen Frankje, evinde pencerenin ardında dışarıyı izlerken Scarponi'yi görüp üç kere ötmüş ve çağırmış. "Beni çok iyi tanıdığına eminim!" demiş, dostluklarının ve hikayelerinin birkaç ay sonra acı bir şekilde yarım kalacağını bilemeden...
Konuyla ilgili sözlerini ise şöyle sonlandırmış Michele Scarponi: "Frankje, dünyanın en ünlü papağanı! Frankje'nin kendisini mi bisikletçi olarak gördüğünü yoksa benim mi papağan olduğumu düşündüğünü bilmiyorum! Bunu henüz anlayamadım."
Bu sevimli ikilemin cevabını bulamadan aramızdan ayrılan Scarponi, bir hayvanla insanın nasıl iki insana göre çok daha güzel bir dostluk kurabileceğinin en güzel örneklerinden birini sundu bize. Çağırdığı zaman hemen omzuna veya bisikletine konuyor, Scarponi hız yaparken uçmak istemediği zamanlarda gagasıyla Scarponi'nin kaskına tutunup gidiyor. Bazen kaskı çekiştiriyor ve Scarponi'yi deli ediyor, bazen de onunla yarışıyor yanında uçarak... İzlerken hep gülümseten şeylerdi bunlar ama Scarponi hayatını kaybettikten sonra tebessümle beraber acı yerleşiyor insanın içine.
Pelotondaki en sempatik adamlardan birinin aramızda olmamasına ne kadar çok üzülüyorsam Scarponi'nin öldüğü köşedeki tabelanın üzerinde, bir daha asla gelmeyeceğinin farkında olmadan onu son gördüğü yerde bekleyen Frankje'ye baktıkça birkaç kat daha üzülüyorum...
Dünyadaki en güzel dostluklardan birine tanıklık etmemizi sağladığı için Michele Scarponi'ye teşekkürler.
#CiaoMichele!
25.04.2017
Elveda Scarponi
yazan:
firat selcuk
17 Nisan Pazartesi öğleden sonrasıydı, fırsatı olan bisiklet izleyicileri referandum ve sonrasında yaşananların ardından kafayı dağıtmak için bisiklet yayınlarına gözlerini çevirmişlerdi.
Eski adıyla Giro del Trentino, yeni adıyla Tour of the Alps’te genel klasmana etki edebilecek ilk etapta çizgiyi ilk sırada geçen Michele Scarponi, herkeste heyecan yaratmıştı. Birkaç gün önce Astana’nın Giro’da liderliğini yapacak olan Fabio Aru, antrenmanda düşerek sakatlanmıştı ve Giro’ya katılamayacaktı. Astana’nın, sakatlık haberi üzerine -beklendiği üzere- yeni lider olarak açıkladığı Scarponi, takımına da izleyicilere de umut vermişti. Genel klasman mücadelesi de, Astana’nın yarıştaki hedefleri de büyük ihtimalle sekteye uğramayacaktı.
Bütün bu olasılıkları artık gerçekleşmesi mümkün olmayacak şekilde yazdık çünkü Michele Scarponi, cumartesi öğleden sonra Tour of the Alps’i genel klasman dördüncüsü olarak tamamlayıp, aynı akşam çocuklarıyla evinde oynarken bunun hayatındaki son saatleri olduğunu bilmiyordu...
Tribun Dergi için yazdığım bu yazının devamını buraya tıklayarak okuyabilirsiniz...
Eski adıyla Giro del Trentino, yeni adıyla Tour of the Alps’te genel klasmana etki edebilecek ilk etapta çizgiyi ilk sırada geçen Michele Scarponi, herkeste heyecan yaratmıştı. Birkaç gün önce Astana’nın Giro’da liderliğini yapacak olan Fabio Aru, antrenmanda düşerek sakatlanmıştı ve Giro’ya katılamayacaktı. Astana’nın, sakatlık haberi üzerine -beklendiği üzere- yeni lider olarak açıkladığı Scarponi, takımına da izleyicilere de umut vermişti. Genel klasman mücadelesi de, Astana’nın yarıştaki hedefleri de büyük ihtimalle sekteye uğramayacaktı.
Bütün bu olasılıkları artık gerçekleşmesi mümkün olmayacak şekilde yazdık çünkü Michele Scarponi, cumartesi öğleden sonra Tour of the Alps’i genel klasman dördüncüsü olarak tamamlayıp, aynı akşam çocuklarıyla evinde oynarken bunun hayatındaki son saatleri olduğunu bilmiyordu...
Tribun Dergi için yazdığım bu yazının devamını buraya tıklayarak okuyabilirsiniz...
17.04.2017
Start Finish: 2017 Bahreyn GP
yazan:
Ögeday Karabulut
Bu yazıyı seri bozulmasın, ileride "yahu Bahreyn'i de pas geçmiştim zaten bunu da yazmasam ne olur" dememek için yazıyorum. Malum dün seçim vardı ve her ne kadar yarışa odaklanıp seçime yarıştan sonra bakacağım desem de başarısız oldum. Yarış sırasında öncekiler gibi kenara not almadım.
-McLaren Honda cephesinden yeni gelişmeler var ancak ters yönde. Sıralamalarda yaşadıkları arızalar bir yana, bu sefer Vandoorne'un aracı daha piste çıkamadan motor arızası yaşadı ve yarışa katılamadı. Vandoorne daha sonra koşu bandından bir fotoğraf paylaştı, ben üstünde Honda logosu olan bir kum torbasını yumruklamasını beklerdim.
-Sıralama turlarında sürpriz yaparak kariyerinin ilk pole pozisyonunu alan Bottas, yarışta beklenen performansı veremedi. Yarıştan önce aracının arka lastiklerine yanlış basınç ayarı yapılmış anladığım kadarıyla. Vettel'in arkasındayken iki kere Hamilton'la yer değiştirmek zorunda kaldı çünkü kendisi Vettel ile olan farkı kapatamıyordu.
-Raikkonen de çok kötü start alarak Massa dahil geçilebileceği herkese geçilerek 7. sıraya düştü. Yarış sırasında da ekstra bir performans göstermedeen 4. oldu.
-Ricciardo da önüne gelen fırsatı değerlendiremeyen 5. sıraya yerleşti.
-Ferrari'nin pit planı bu sefer tuttu. Vettel pite girdikten iki üç tur sonra güvenlik aracı piste çıktı. Çin'deki gibi olsa Ferrari kaza yapanları dövmeye giderdi herhalde.
-Önce Verstappen, pitstoptan sonraki ilk turunda fren arızası yaşayarak bodoslama şekilde duvara gitti.
-Biz onu izlerken üstüne önce pistte kalan Lance Stroll'u sonra da Carlos Sainz Jr.'ı gördük. Bu ne herkes patır patır dökülüyor derken mesele anlaşıldı. Pitten çıkan Sainz, ilk virajda Stroll'a yandan dalarak genç pilotun yine bir yarışta bitiş görememesini sağladı.
-Şaşırtmayacak bir şekilde Fernando Alonso da bitişe iki tur kala motor arızası yaşayarak damalı bayrağı yine göremedi. Zaten yarış sırasında artık sabrının kalmadığı takımla olan diyaloglarından belliydi, plan değişikliği yapılması sorulunca "kafanıza göre takılın" demesi kaderini kabullendiğini gösteriyordu.
-Hamilton pit girişinde Ricciardo'yu engellediği için (ki hakikaten engelledi) çok gereksiz bir 5 saniye cezası aldı. Yarışın kaderini biraz da bu ceza belirledi. İkinci kez pite girdiğinde harcadığı 5 saniye Vettel'e rahat galibiyeti getirdi.
-Wehrlein da sakatlık sonrası döndüğü ilk yarışta Sauber'e 11. sırayı getirdi. Puan alamasa da harika bir performans.
-Verstappen'in olmaması beni üzdü çünkü son anlara kadar heyecanlı bir yarış izleyebilirdik.
-Sezon güzel başladı. Keyifli geçişler izliyoruz. Toplan geçiş sayısı geçen yıla göre azalsa da DRS desteğiyle olan geçişler geçen sezona oranla azalmış durumda. Bu da pilotaj becerisiyle olan geçişlerin dramatik olmasa da yükseldiğini göstermekte.
-Şu an için Vettel-Hamilton savaşı göreceğimiz kesin. Vettel en son üç açılış yarışından ikisini kazandığında şampiyon olmuştu fakat Hamilton ve Vettel şampiyonluk yaşarken araç faktörü yüzünden birbirlerine hiç denk olamadılar. Bu sefer Ferrari başa güreşiyor.
-Tek sıkıcı olan kısım neredeyse ilk 7nin belli olması. İlk iki sıra için Hamilton/Vettel, 3.sıra için Bottas/Raikkonen/Verstappen 6-7 için de Ricciardo/Massa mücadelesi görecek gibiyiz. Tabi ki konuşmak için çok erken. Sezon ilerledikçe araçlar gelişecek, yeni pilotlar form bulacak. Hatta iyi bir çocuk olursa McLaren Honda puan bile alabilir.
15.04.2017
Artemio Franchi Podcast #4
yazan:
firat selcuk
4. bölümde Ronde ve Roubaix konuştuk. Boonen'a saygı duyduk, Van Avermaet ve Sagan'ı ana gündem konusu yaptık. Son kısımda ise Giro'ya sakatlığı yüzünden katılamaması neredeyse kesin olan Aru'ya ve nedense Thibaut Pinot'ya değindik.
Daha önce "Her Şeyi Biliyoruz Podcast" bağlantılı olarak kaydettiğimiz bisiklet podcast'leri artık Artemio Franchi adıyla sizlerle...
14.04.2017
Olaylı 1994 ve Finali: Schumacher vs Hill
yazan:
Ögeday Karabulut
1994, Formula 1 severler tarafından asla güzel duygularla hatırlanamayacak bir yıl olmuştur. Henüz sezonun üçüncü yarışı olan San Marino GP’de Rolan Ratzenberger ve Ayrton Senna’nın hayatlarını kaybetmeleri sezonun geri kalanında morallerin yükselmeyeceğinin garantisi olmuş, gelecek diğer skandalları bile gölgelemiştir. Bu kötü sezonun kapanış perdesi de son derece şaibeli bir şekilde inmiştir.
1994 sezonundaki trajediyi bir kenara
koyarsak sezona damga vuran isimler Benetton-Ford takımı ve F1’deki üçüncü
sezonunu geçirmekte olan genç pilotu Michael Schumacher’di. 8. yarış olan
Britanya GP’sine kadar 6 yarış kazanan Alman pilot, en yakın rakibi İngiliz
pilot Damon Hill’le olan farkı iyice açmıştı. Sezonun geri kalanında da oldukça
tartışılacak olan konu ise Michael Schumacher’in aracının kullanılması yasak
olan elektronik desteklere sahip olup olmadığıydı.
Schumacher pistte harikalar
yaratsa da rakipleri ve hatta takım arkadaşı Jor Verstappen (Max’ın babası)
Schumacher’in bu başarısının ardında saf yetenekten fazlası olduğuna
inanıyorlardı. Schumacher startlarda çok başarılı çıkış yapıyor, turlar
geçtikçe rakiplerine farklar atıyordu. Hatta Senna, Japonya GP’de ikinci turda
yarış dışı kaldıktan sonra pistin kenarından Schumacher’in aracını dikkatle
izlemiş ve dinlemiş, illegal bir çekiş kontrol sistemi kullanıp kullanmadığını
çözmeye çalıştıktan sonra pite dönüp Williams ekibine kesin bir dille Benetton’ın
hileli araç kullandığını açıklamıştı.
Schumacher’in aracını kullanan
Jor Verstappen’in “Michael beni karting yarışlarında geçemezdi ancak ben de onu
pistte geçemiyordum. Onun aracını kullandığımda onun aldığı performansı
alamadım ve direksiyonda benim aracımda olmayan bazı düğmeler vardı. Beni nasıl
yenebildiğini o zaman anladım. Takım menajeri Flavio Brivatore’ye bu durumu
sorduğumda ‘Bunun hakkında konuşmayalım’ dedi” şeklinde demeçleri mevcut.
FIA ilerleyen zamanlarda
Ferrari ve McLaren ile birlikte Benetton’a
da soruşturma açmış, Ferrari gereken verileri hızla FIA’ya verirken McLaren ve
Benetton verileri vermeyi reddettiklerinden 100.000 dolar cezaya
çarptırılmıştı. FIA yaptığı araştırmada McLaren’in yazılımının vites
değiştirmeye yardımcı olduğunu ve legal kabul edildiğini, Benetton’ın ise çekiş
kontrol sistemine etki eden bir elektronik yazılım kullandığını ancak bunu
yarışlarda kullandıklarına dair bir kanıt olmadığı için ceza veremeyeceklerini
açıklayacaktı.
Senna’nın bir diğer şüphesi ise,
sonradan doğruluğu bir kazayla ortaya çıkacak olan, Benetton’ın yakıt
pompalarının diğer takımlara göre daha hızlı yakıt doldurduğuydu. Jor Verstappen’in başına
gelen kazadan sonra Benetton’ın pompalarındaki filtrelerin söküldüğü, bunun
da yüzde 12,5 gibi bir hız sağladığı ortaya çıkmıştı. FIA ise burada cezayı
Benetton’a değil pompaları üreten Intertechnique firmasına kesmişti. Benetton yetkililerine göre ise bu işi yapan tek takım değillerdi ve yakalanmalarının tek sebebi başlarına gelen kazaydı.
8. yarış Britanya GP’sinde ise
Damon Hill galip gelmiş, Schumacher de ikinci olmuştu. Fakat Schumacher atılan
iki formasyon turunda da Hill’i geçtiği için aldığı 5 saniyelik cezaya takım
emirleri gereği uymamıştı. Benetton yarış sonuna kadar cezaya itiraz edip
kaldırtmaya çalışsa da Schumacher’e siyah bayrak sallanmıştı, yani diskalifiye
olmuştu. Schumacher’e yarıştan men cezası verilmesi konuşulsa da Benetton
karara hemen itiraz ederek ceza açıklanana kadar Schumacher’in yarışabilmesine
imkan sağlamıştı. Bu sırada puan durumu Schumacher 66, Hill 39 şeklindeydi.
Almanya’daki yarışı
tamamlayamayan Schumacher, Macaristan’da kazanarak sezon sonu yaklaşırken
şampiyonluğu cebine koymuş gibiydi. Bir diğer tartışmalı karar ise Spa’da yani
Belçika’da geldi. Yarışı kazanan Schumacher’in aracının altındaki ahşap gövde,
izin verilenden yüzde 10 daha fazla aşınmıştı. 11 mm olması gereken gövde 7,4
mm olarak ölçülmüştü. Bu sebeple Schumacher bir kez daha diskalifiye oluyordu.
Yarış öncesi testlerin ıslak zeminde, yarışın ise kuru zeminde olduğunu
söyleyen Schumacher aracın piste sürttüğünü son anda fark ettiklerini ve aracı
yarım cm kaldırdıklarını açıklamıştı fakat bu
yeterli olmamıştı. Britanya GP’sinden kalan bayrak cezasına yapılan
itiraz da reddedilince Schumacher’e iki yarış ceza verilmişti. Bu da kalan 5
yarıştan 2sini kaçıracağı anlamına geliyordu.
Söylenenlere göre Benetton ve
FIA pazarlığa oturmuş, Spa ve Silverstone (Britanya) diskalifiyelerine karşılık
yakıt ikmal ve elektronik aksam konularında ceza almayacakları konusunda
anlaşmışlardı. Formula 1’in meşhur politik dümenleri bir kez daha devredeydi.
Hill, Schumacher’in kaçırdığı
İtalya ve Portekiz GP’lerini kazanırken, Schumacher geri döndüğü İspanya GP’sini
Hill’in önünde ilk sırada tamamlamıştı. Sondan bir önceki yarış olan Japonya GP’si
Suzuka’da ise iş tersine dönmüş bu sefer damalı bayrağı önde geçen isim Hill
olurken Schumacher ikinci kalmıştı. Sezonun son yarışına girilirken puan durumu
Schumacher 92, Hill 91di.
Yazının başlığına konu olan olay
ise son yarış olan Avustralya GP’sinin 35. turunda gerçekleşti. İki yarış önce David
Coulthard’ın yerine Williams’a gelen Nigel Mansell’ın pole pozisyonunda
başladığı yarışta kısa bir süre sonra klasik görüntü oluşmuş, Schumacher-Hill
ilk iki sırayı diğer rakiplerine fark atarak kapatmışlardı. Schumacher 35.
turda East Terrace virajında aracının kontrolünü kaybederek duvara hafif bir
temasta bulundu, bunu fırsat bilen Hill bir sonraki virajda içeriden atak
yapmayı denedi fakat Schumacher agresif bir şekilde virajı alıp içeriye girmek
isteyince iki araç
çarpıştı. Havalanan Benetton yarış dışı kalırken Hill’in Williams’ı da ilk
görüşte ufak hasarla pite gelse de pitte sorunun büyük olduğu ortaya çıktı ve
Hill yarış dışı kaldı. Bu Schumacher’in şampiyonluğunu ilan etmesi anlamına
geliyordu. Bir FIA yetkilisinin açıklamasına göre "böyle bir sezona yakışan bir son" olmuştu.
Bu kazada kimin suçlu olduğu
hala tartışılmakta. Bir kesim Schumacher’in 3 yıl sonra aynı şeyi Villeneuve’e karşı
denediğini ve başarısız olduğunu yani Schumacher’in bunu bilinçli yaptığını
savunurken, diğer kesim Hill’in sabırsız davranarak erken atak yaptığını,
Schumacher’in önceki kazasının paniğiyle arkadan gelen Hill’i fark etmemiş
olabileceğini savunmakta. Bazıları ise Senna/Prost kazalarını öne sürerek bunun
o zamanlar için F1’de olağan bir durum olduğunu söylemekte ve Hill’in de önde
olsa benzer bir şey deneyebileceğini söylemekte. Hill’in de ilerleyen
sezonlarda Schumacher’e karşı temiz yarışmadığı yarışlar mevcut. 1995 Silverstone kazası,
1997 Japonya’da
Schumacher tur bindirirken vakit kaybettirmesi gibi. Bir not olarak FIA’nın
1997’de Schumacher’i ağır bir şekilde cezalandırarak bu rakibe çarpma işine el
attığını belirtmekte fayda var.
Hill’in Schumacher hakkında
söylediği sözlerle yazıyı bitiriyorum. “Michael açık şekilde oldukça yetenekli
ve kararlı bir sürücüydü ancak birlikte olduğu ekip kazanmak için ne gerekiyorsa
yapmaya yatkın insanlardan oluşuyordu.”
Bu yazı ArtemioFranchi.org dışında kaynak gösterilse dahi izin alınmadan yayınlanamaz.
12.04.2017
Nibali’den Aru’ya Mektup: “Sakatlığı Yen ve Giro’ya Katıl”
yazan:
firat selcuk
Vincenzo Nibali, Sardinyalı rakibinin sakatlığı sonrası bir mektup yazarak destek oldu...
Astana’nın, Fabio Aru’nun dizindeki problem nedeniyle çok büyük ihtimalle 5 Mayıs’ta Sardinya’daki startta yer alamayacağını açıklamasına rağmen Vincenzo Nibali, Aru’ya bir mektup yazarak sakatlığı yenip Giro’ya katılma umudunu kaybetmemesi konusunda cesaretlendirdi.
Aru, geçen hafta Giro d’Italia hazırlıkları kapsamında irtifa antrenmanı yaparken inişte lastiğinin patlaması sonucu kaza yapıp sakatlanmıştı. Pazartesi günü(10 Nisan) Milano’da ziyaret ettiği uzman, 10 gün boyunca bisiklete binmeyip dinlenmesini söyledi. Team Astana da hemen bir açıklama yaparak Aru’nun Giro’ya kaçıracağını ve Michele Scarponi’nin liderlik yapacağını açıkladı.
Aru’nun olmaması demek hem ilk üç etapta Sardinyalı seyircilerin kendi memleketlerinden olan Aru’ya destek olamamaları hem de Giro boyunca Aru-Nibali düellosu izlenemeyeceği anlamına geliyor.
Astana’da beraber yarışan Aru ve Nibali arasında takım içi rekabet doruk noktasına ulaşmıştı ancak ikilinin arasındaki buzlar Olimpiyat Oyunları ve Tour de France sırasında epey erimişti. Nibali yeni sezonda Bahreyn-Merida’da kariyerini sürdürüyor ama Nairo Quintana’yı ve diğer genel klasman iddialılarını devirebilmek için bir ortaklık kurmayı umuyordu.
Nibali, La Gazzetta dello Sport’un çarşamba(12 Nisan) baskısında Aru’ya, yarışı tamamlayamasa da en azından Giro’nun startında yer alması için çağrıda bulundu.
“Fabio, umudunu yitirme. Zor hatta imkansız gözükse de 5 Mayıs’ta Giro d’Italia’nın Alghero’daki açılışında yer almak için hala şansın olduğunu düşünüyorum. Sen ve ben iki büyük İtalyan genel klasmancıyız ve Sardinya’da yer alamazsan herkes bundan mahrum kalacak.”
“Profesör Combi’nin verdiği 10 günlük istirahat süresince bir şeylerin değişebileceği konusunda kalbimde bir umut var. Olanlar için çok üzgünüm. Bir bisikletçi olarak düşünüyorum; özellikle bizim gibi adalardan gelen ve evimizin yakınlarında pek yarışma şansı bulamayan sporcular için evinin yakınından başlayan Giro d’Italia’ya katılma uğruna aylarca hazırlanıp bunu özel bir hedef olarak belirlemenin ne anlama geldiğini biliyorum. Eğer her şey yolunda gitseydi sen kesinlikle pembe mayo için iddialı olacaktın.”
Aru’nun Giro d’Italia’yı kaçıracağı için sinirden deliye döndüğü söylendi ama Nibali savaşmasını ve nisanın son üç haftasındaki antrenmanları kaçıracak olsa da yarışabilmek için çok çok az bile olsa umudunu korumasını söyledi.
“Doktor değilim ama bazen insanların tahmin ettiklerinden daha önce iyileşebiliyoruz. Belki birkaç gün sonra bazı şeyler daha iyiye gider... Fabio, her şey bitmiş gibi gözükse de umudunu kaybetme. Mucize gerçekleşebilir, gerçekten seni 100. Giro’nun açılışında görebilmeyi umuyorum.”
“Fikrini değiştme ihtimalin olduğunu umuyorum. Herkes ne yaşadığını biliyor ve kimse %100’ünü vermeni beklemeyecek. Ama belki yarışmayı deneyebilirsin ve eğer devam edemeyecek olursan turu bırakabilirsin. Ne olursa olsun, Giro gelecekteki yarışlar ve Tour de France için yararlı olabilir.”
Bu yazının orijinali 10 Nisan 2017 tarihinde Cycling News'te yayınlanmıştır.
Bu çeviri ArtemioFranchi.org dışında kaynak gösterilse dahi izin alınmadan yayınlanamaz.
11.04.2017
Ayrton Senna ve Pistteki Karanlık Yüzü
yazan:
Ögeday Karabulut
Aytron Senna, 1994’teki talihsiz ölümünden dolayı benim gibi 1990lı
yıllarda ve sonrasında doğanların aklında sadece müthiş bir yarışçı olarak yer
edindi. Senna filmi de Brezilyalının
kusursuz imajını daha da kuvvetlendirdi. Ancak Senna dönemine daha iyi şahitlik
etmiş kişilerin yazdıklarını okuyup, o dönemki yarışları izleyince her şeyin kusursuz
olmadığını görebiliyoruz.
Bu yazıda “Senna’yı iyi
biliyorsunuz ama aslında itmiş kopukmuş, rakiplerinin lastiklerini şişleyip
benzin depolarına işiyormuş.” gibi şeyler yazmayacağım. Tek amacım kendisinin
bana ilginç gelen olaylı vakalarını yazmak. Senna, birçok büyük sürücü gibi
kazanmak için yaşayan, bunun için pistte her şeyi göze alıp kuralları
esnetmekten çekinmeyen, agresif, politik oyunlara başvuran bir isimdi. Bu
yüzden seveni kadar sevmeyeni de varmış ancak “nefret” eden kimse olduğunu sanmıyorum.
Zaten Formula 1’de nefret duygusu yaratan sürücüye de pek rastlanmaz. Misal ben
Alonso, Raikkonen ve Hamilton’a karşı olan hoşnutsuzluğumu sık sık dile
getirsem de bunu nefret olarak tanımlayamam, bu adamlarla yarışların ayrı bir
güzel olduğunu bilirim.
Michael Schumacher’in de pistte yaptıkları yüzünden sevmeyeni çoktu, pist
dışında Formula 1’in en arkadaş canlısı en sevilebilir isimlerinden biri olan Sebastian
Vettel’in de Red Bull döneminde pistte yaptıklarından dolayı sevmeyenleri çok. Niki
Lauda’nın da tüm başarılarına rağmen yarış yıllarında dost cemiyetlerinin
aranan ismi olmadığı malum. Yılların başarılı ismi Lewis Hamilton ile takım
arkadaşı Nico Rosberg arasında yaşananlar, arkadaşlıklarını bitme noktasına getirip
Rosberg’in emekli olmasına yol açan olaylar çok taze. Bu, bahsi geçen isimlerin
kötü insanlar oldukları anlamına gelmiyor, tıpkı Senna’da olduğu gibi. Birçok
sporun ama özellikle Formula 1’in doğasında bu var, kazanmak istiyorsanız
pistte acımasız olmalı ve arkadaş canlısı olmamalısınız.
Ayrton Senna’nın karanlık diye tabir ettiğim tarafına özellikle 1988’de
Prost ile takım arkadaşı olduktan sonraki süreçte sıkça rastlamak mümkün. Bunun
en önemli sebebi genç bir yetenek olan Ayrton Senna’nın tecrübeli Alain Prost’u
kendine hedef belirlemiş olması. Hedefine Prost’u koymuş ve ondan daha iyi
olmak için çabalamış. Senna’nın karıştığı en büyük vakalar da Prost ile girdiği
mücadelelerden kaynaklanmakta.
Aralarındaki ilk gerginlik 1988 Portekiz GP’de Senna’nın Prost’u pit duvarına sıkıştırmasıyla
başlıyor. Ben bu hamlenin çok benzerlerini yıllar boyunca gördüm, izledim o
yüzden bana garip gelmedi ancak anladığım kadarıyla o zaman için oldukça
agresif, hatta düşmanca kabul ediliyormuş. Schumacher emeklilikten döndükten
sonra bir yarışta Barrichello’yu duvarla bir ediyordu, o hareketin o
zamanlardaki eşi sanırım. Bir sezon sonra San Marino GP’de hala takım arkadaşı
olan isimler bir anlaşmaya varıyor. İlk virajı önde geçen yarış sonuna kadar lider
gidecek, arkadan gelen geçmeye çalışmayacak. Yarış başladığında Senna ilk
virajı önde geçiyor ancak yarış bir kazadan ötürü tekrar başlatılıyor. Bu sefer
de Prost ilk virajı önde geçiyor ancak Senna yarış sırasında kendisini geçiyor.
Prost’a göre yarış yeniden başladığına göre yapılan anlaşma da yeni starta göre
olmalı, Senna’ya göre ise yarış ilk başladığında kendi önde olduğu için
birincilik kendi hakkı. Bu arada Senna’nın Honda’yı parmağında oynattığına dair
farklı ifadeler var. Prost’un da Ferrari’den sonraki kısa emekliliğinden sonra
gittiği Williams’ta “Senna’yı transfer edemezsiniz” maddeli bir sözleşme
yapması bunun doğru olabileceğini gösteriyor. Hatta bu yüzden Williams,
bedavaya kendilerine gelmek isteyen Senna’yı transfer edemiyor.
İkili arasındaki tansiyon bitmiyor. 1989’da iki isim şampiyonluk için kafa
kafaya son yarışa geliyor ancak Senna’nın şampiyon olmak için Japonya GP’sini
kazanması şart. Prost önde başlıyor, Senna bitime 13 tur kala Prost’u
yakalıyor. Senna’nın yarışı mutlaka kazanmak zorunda olduğunu bilen Prost ilk
geçiş denemesinde aracını
iç çizgiye kaydırıyor ve ikili çarpışıyor. Burada kimin suçlu olduğu
konusunda hala tartışmalar var ki ben Prost’un bu hamleyi kasten yaptığını
düşünüyorum. Senna yarışa devam ediyor ve kazanıyor fakat piste dönerken “kaçış
yolunu kullandığı” gibi saçma bir bahaneyle diskalifiye ediliyor.
Bir sezon sonra Prost, Ferrari’ye geçiyor ve bu sefer son yarışta
şampiyonluk için kendisinin kazanması gerekiyor. Suzuka’da pole pozisyonu Senna’da
ancak pole, pistin kirli tarafında (yol tutuşunun zor olduğu) alanında kalmış
durumda. Sürücüler bunun değiştirilmesi için oy verse de FIA başkanı Balestre
(bir önceki sezon Senna’yı diskalifiye eden isim) bu öneriyi reddediyor. Yarış
başladığında Prost öne geçiyor, Senna daha ilk virajda Prost’a arkadan çarparak ikisini de
yarış dışı bırakıyor. İlk başta “bilinçli değildi” dese de bir süre sonra
(şampiyonluğun elinden alınmayacağı kesinleşince) 1989’un intikamı olduğunu
kabul ediyor.
Senna sözünü sakınmayıp bir basın toplantısında Prost’a açık açık “korkak” demekten
de geri kalmamış bir isim. Ancak iki ismin özellikle Prost emekli olduktan
sonra iyi arkadaş olduğunu da anlatılanlardan biliyoruz.
Bu iki olayda da başrollerden olan Alain Prost’un da masum olmadığını
belirtmem lazım. Başta yazdığım örnekler gibi kendisi de kazanmak için yaşayan
bir sürücü. Hatta o zamanlar kullanılan “sezon boyunca alınan en iyi 11 sonucun”
değerlendirildiği puan sistemi olmasa dünya şampiyonluğu sayısı Schumacher ile
eşit oluyor bildiğim kadarıyla. 1989’daki diskalifiyede Balestre ile iyi
ilişkilere sahip olmasının etkisi olduğu bir gerçek. Daha önceki bir çevirimde
takım arkadaşı Nigel Mansell’ın kullandığı şasiyi gizlice kendi aracına
taktırdığını da yazmıştım.
Senna’nın genç pilotlara karşı pek tahammülünün olmadığı da bilinen bir
şey. 1993’te yine Japonya GP’de (ne uğursuz yermiş be) yarışı kazanan Ayrton
Senna, tur bindirirken kendisine zorluk çıkardığına inandığı Eddie Irvine’ı hemen
tören sonrasında ziyaret eder. Çarpacaktın çarpmayacaktım diye tartışırlarken, en
sonunda Irvine “Yarışıyordum!” der ancak Senna “Yarışmıyordun! Aptal gibi sürüyordun a... k...! Sen yarış
sürücüsü değilsin sen a... k.... bir aptalısın!” diye bağırır ve Irvine’a
yumruk sallar. Yumruğun Irvine ile ne derece temas ettiği biraz muamma.
M. Schumacher de gençlik yıllarında Senna ile kapışıp azar işitmiş bir
isim. 1992 Brezilya GP’de yarıştan sonra Senna’dan şikayetçi olan
Schumacher, Senna’yı kendisinin daha hızlı olmasına rağmen geçmesine izin
vermemekle, zor duruma düşürüp diğer pilotların kendisine karşı avantaj
kazanmasını sağlamakla suçlar. Anavatanında Senna’ya laf söylediği yetmezmiş
gibi Magny Cours’ta Senna’ya çarparak yarış dışı bırakan Alman sürücü yarış
sonunda Senna’dan “Brezilya’daki
gibi homurdanmadan önce bir sorunun varsa gel benle konuş” diye azarı işitir.
Schumacher, Senna’yı fren yaparken çizgi değiştirmekle suçlar, bir tur önce de Brezilyalı
sürücünün Grossjean ile temas ettiğini, problemin Senna’da olduğunun ortada
olduğunu söyler. Senna ise Grossjean’in geç fren yapıp kendine çarptığını,
Schumacher’in de aynı şeyi yapmasını istemediğini ancak onun bunu fırsat görüp
kendisini geçmeye çalışırken çarptığını iddia eder.
İki ismin daha sonra başbaşa 20 dakika boyunca tartıştığı ve sonradan “ikimizin
de birbirimizi anlamaya ihtiyacı vardı, sorunlarımızı konuşarak çözdük” dedikleri
de biliniyor. Birçok yarışsever ve yorumcu da Senna’nın o zamanlar Schumacher’de
kendi gençliğini gördüğünü ve başına bela bir rakip olacağını bildiğini
söylemekte. Senna’nın sık sık diğer genç sürücülere pist dışında gözdağı
vermekten geri kalmadığını aktaranlar da mevcut. Ancak bunun da “beni geçersen
seni faveladan çağırdığım adamlara dövdürürüm oğlum” şeklinde olmadığı belli.
Yazıyı bitirirken Ayrton Senna’nın gerektiği anda kazanma hırsını bir
kenara bırakabildiğine en güzel örnek olan Eric Comas kazasını
paylaşmak istiyorum. Spa 1992’de sıralama turlarında kaza yapan Comas’a ilk
yardım eden isim olan Senna, Comas’ın aracının motorunu kapatarak çıkması çok
olası bir yangından kurtarır.
1 Mayıs’ta Formula 1 dünyası kendisini bütün ihtişamıyla tekrar anacak.
Benim gibi kendisini zamanında izleyememiş olanlar ise hayıflanmakla yetinecek.
Bu yazı ArtemioFranchi.org dışında kaynak gösterilse dahi izin alınmadan yayınlanamaz.
-
Bu yazı AmazeLaw sponsorluğunda yazılmıştır. "Starting A Law Firm" makalesi ile hukuk bürosu nasıl açılmalıdır, hukuk bürosu açarken nelere dikkat edilmelidir, hukuk bürosu özellikleri gibi birçok sorunun cevabına ulaşabilir, site üzerinden hukuk konusunda bilinmesi gerekenler hakkında detaylı incelemeleri takip edebilirsiniz: https://amazelaw.com/starting-a-law-firm/
-
Bu yazı AmazeLaw sponsorluğunda yazılmıştır. "Starting A Law Firm" makalesi ile hukuk bürosu nasıl açılmalıdır, hukuk bürosu açarken nelere dikkat edilmelidir, hukuk bürosu özellikleri gibi birçok sorunun cevabına ulaşabilir, site üzerinden hukuk konusunda bilinmesi gerekenler hakkında detaylı incelemeleri takip edebilirsiniz: https://amazelaw.com/starting-a-law-firm/
10.04.2017
“Bu bir peri masalı”: One For Arthur, İskoçya’ya ikinci Grand National Zaferini Getirdi
yazan:
Ögeday Karabulut
Cumartesi günü koşulan Grand National yarışında Derek Fox tarafından mükemmel şekilde sürülen One For Arthur, dünyanın en ünlü engelli yarışında İskoçya’ya ikinci zaferini getirdi.
Lucinda Russell
tarafından eğitilen galip, Rubstic’in 1979’daki galibiyetine benzer şekilde son
düzlükte performansını arttırarak Cause of Causes’tan açık arayla önde bitirdi.
Derek Fox için bu
zafer birkaç hafta önce ciddi bir kol sakatlığı yaşadığında pek ihtimal
dahilinde gözükmüyordu – henüz bu haftanın başında yarışabilecek duruma
gelmişti.
Fox “Bu bir peri
masalı ancak mükemmel tıbbi tedavim olmasaydı bunu başaramazdım,” dedi. 24
yaşındaki İrlandalı “Bu inanılmaz, o (at) son derece cesurdu. Bazılarımız asla
şampiyon bir jokey olamayacak ancak bugün benim gibi birinin büyüklere karşı
gelebildiği günlerden bir tanesi.” diye ekledi.
Büyük isim Peter
Scumadore’ın ortağı olan ve hiç yarış kazanamamış olan Russell ise duygu
doluydu.
Russell ise “Bu
muhteşemdi, şu an gözlerim dolu dolu ama muhteşemdi,” dedi. “Bu tamamen Derek’in
başarısı, hiç paniklemedi. National’ı kazanmış durumdayım. Her zaman bir kaza
olmazsa National galibi olacağını düşünürdük ve bu gerçek oldu.” diyerek devam
etti.
Russell, National
kazanan kadın antrenörler olan Jenny Pitman, Venetia Williams ve Sue Smith’in
arasına katılmaktan gurur duyduğunu söyledi. “Bu asil isimlerin arasında olacağımı
asla düşünmezdim,” dedi.
Yarışı kazanması
halinde torununa midilli alacağının sözünü veren Scumadore ise bir National
galibine bağlı olmanın gurur verici olduğunu belirtti. “AP McCoy en sonunda bir
National galibine bindiğinde bir parça kıskançlık hissetmiştim (Don’t Push It, 2010)
fakat hayat devam etti. National galipleri Sue Smith ve eşi Harvey gibi isimler
arasına katıldığım için son derece ayrıcalıklı ve mutlu hissediyorum,” dedi
Scumadore.
Atın sahipleri,
eşleri bütün zamanlarını golfte geçirdiği için kendi spor tutkularını bulmaya
karar veren iki isim, Deborah Thomson ve Belinda McClung şanslarına
inanamadıklarını belirttiler. Thomson
“Tam anlamıyla
mükemmel bir gün oldu. Arthur yarışı rüzgar gibi bitirdi, Derek son derece iyi
sürdü ve şu an gerçekten söyleyecek söz bulamıyorum. Grand National’ı
kazandığımıza gerçekten inanamıyorum, fantastik bir şey,” dedi.
Amatör Jamie Codd
tarafından sürülen ve ikinci olan Cause of Causes hızlı atak yapan Saint Are’ye
(2015 ikincisi) geçilmemeyi başardı başardı, bu arada favori isim Blaklion da
yarıştaki en yaşlı jokey olan 41 yaşındaki Noel Fehily’e 15 yarışta ilk kez ilk
4 içinde yer alma başarısını getirdi.
Favori atları
destekleyenlerin birçoğu iki yanlış starttan sonra başlayan yarıştaki kaderlerini
çoktan kabullenmişti.
Geçen yılın İskoç
Grand National galibi Vicente -yakın zamanda üç kez National kazanan Trever
Hemmings’in sahini tarafından alındı- ilk başta Cocktails At Dawn tarafından
düşürüldü. Günün favorisi olan isim Definitly Red ikonik Becher’s Brook’ta
şansını kaybetti, The Young Master da aynı şekilde.
Jokey Danny Cook “Sadece
kendim için değil, tüm bağlantılarım için de çok üzgün durumdayım,” dedi. “Sam
Waley-Cohen, The Young Master’ın üzerine düştüğünde ben de onun üzerine indim,
bu bizi dağıttı ve onu tekrar kaldırmak zorunda kaldım.” diye ekledi.
Katie Walsh’ın
galip gelen ilk kadın olma hayali, Wonderful Charm’ın üstünde 19. ve sonuncu
gelmesiyle gerçeğe dönüşmezken önde gelen üst siklet The Last Samurai da 16.
sırada sönük bir yarış sonu geçirdi.
Bu yazının orijinali 8 Nisan 2017 tarihinde TheNational.ae adresinde yayınlanmıştır.
Bu çeviri ArtemioFranchi.org dışında kaynak
gösterilse dahi izin alınmadan yayınlanamaz.
Boonen Hiç Pişman Değil
yazan:
Ögeday Karabulut
Tom Boonen, profesyonel
bisiklet hayatının son yarışı olarak katıldığı prestijli Paris-Roubaix
yarışında elde ettiği hayal kırıklığı yaratan 13.lük derecesinden sonra hiçbir
pişmanlığının olmadığını açıkladı.
“Kuzeyin
Cehennemi” Tom Boonen’ı diğer bütün yarışlardan daha fazla efsane haline
getirmişti. Ancak bu sefer kendisi emsalsiz bir beşinci zaferle veda etmeyi
başaramazken memleketlisi Greg Van Avermaet ilk kez zafere uzandı.
36 yaşının ve
100den fazla yarış zaferiyle dolu kariyerinin ardından Boonen bisikletini
asmanın zamanının geldiğini açıkladı.
Popüler Quick
Step lideri “Son birkaç hafta duygusal anlamda çok inişli çıkışlıydı ve herkes
onlara izlettiğim her yarış dakikasından çok keyif alıyor gibiydi, kazanamamış
olsam bile.” dedi.
“Bugün çok zordu,
gerçekten çok sıcaktı.”
Tek günlük yarış
uzmanı Boonen bisikletin birçok büyük yarışında zaferler kazandı. 2005’te dünya
şampiyonluğu, 2007’de Tour de France yeşil sprinter mayosu ve 7 “Anıtsal”
şampiyonluk ünvanı gibi (3 tanesi Ronde ve 4 tanesi Paris-Roubaix’da olmak
üzere).
Kariyerini de
idealist bir şekilde “Klasikler Kraliçesi”’nde bitirmek istedi.
“Bu benim için
dünyadaki en iyi yarış – çok seviyorum! Ayrıca benim için tam zamanı, geçen
yıldan beri bunu hissediyorum. Hala iyi yarışlar çıkartabilirim ve eğer kendimi
motive edebilirsem iyi Dünya Şampiyonluk mücadeleleri verebilirim, fakat zamanı
geldi ve bundan mutluyum.”
Boonen o kadar
baş tacı edilen bir isim ki Quick Step takımı bütün stratejisini yarışı ona
kazandırmak üzerine kurdu.
Hatta zafer için
mücadele edecek üç kişilik kaçış grubunun parçası olan Çek bisikletçi Zdenek
Stybar bile son bölüme kadar kendi kazanma şansını düşünmedi.
“Bugün yüzde yüz
olarak Tom için mücadele ettik. Bütün takım onu destekliyordu ve hepimiz tüm
kalbimizle onun galip gelmesini diledik – bunu başarmak için elimizden geleni
yaptık,” dedi ikinci bitiren Stybar.
“Yarıştan önce kendim
için sürmek ya da galibiyet için sprint atmak aklıma bile gelmedi. En büyük
hayalim velodromea Tom ile birlikte gelmekti. Elbette ikincilik benim için
üzücü ancak diğer yandan buraya kazanmak için gelmemiştim. Ancak son 4 kmde
radyodan ‘Tamam, şansını dene’ mesajını duydum.”
Stybar iki yıl
önce de ikinci olmuştu ve buna rağmen Boonen’ın hedefine ulaşabilmesine
yardımcı olmaktan bir an bile tereddüt duymadı.
“Tom çok özel bir
insan, çok kibar bir insan, son derece arkadaş canlısı – eğer yapabiliyorsanız
onun için her şeyi yaparsınız. Bunu yapmak zorunda olduğumuzu hissetmedim,
yüzde yüz gayretimizi bunu hak ettiği için ona verirdik.”
Kral artık emekli
oldu, yine de Belçika’nın onun yerini alacak yeni bir vekili var, Van Avermaet,
Olimpiyat şampiyonu.
Ancak 31
yaşındaki isim, Boonen’ın inanılmaz başarılarına erişme umutlarını kesin
bir şekilde reddetti.
“Dün onun aldığı
tüm sonuçları görmek için Wikipedia’ya baktım – inanılmaz, burada dört kez
kazanmış ve çok sayıda büyük yarışlarda da,” dedi yeni şampiyon.
“Ben farklı tarzda
bir bisikletçiyim, sprinterden çok tırmanışçı.”
“Her insan kendi
kariyerini yaratır ancak Tom’un elde ettiği zaferleri kazanmam imkansız olacak
çünkü onun 100den fazla zaferi var ve benim şimdi 31 oldu. Yani daha almam gereken
çok yol var!”
Bu yazının orijinali 9 Nisan 2017 tarihinde Yuzuru Sunada tarafından pelotonmagazine.com adresinde yayınlanmıştır.
Bu çeviri ArtemioFranchi.org dışında kaynak gösterilse dahi izin alınmadan yayınlanamaz.
9.04.2017
Start Finish: 2017 Çin GP
yazan:
Ögeday Karabulut
Sezon başlangıç heyecanını atınca sıralama turları için ayrı yazı yazma hevesini kendimde bulamadım. Zaten Verstappen'in motor problemiyle 17. olması (Giovinazzi ceza alınca 16. oldu) ve Giovinazzi'nin kazası dışında çok akılda kalacak şeyler olmadı. Vettel ve Bottas'ın 0.001 lik farkla ikinci ve üçüncü sırayı alması belki ilginç bir not olarak düşülebilir, düştü.
Yarışa geçelim:
-Yarıştan önce beklenen ve yağan yağmur, yarış başlangıcında ortalarda görünmeyince geride temiz bir hava ancak kaygan bir pist bıraktı.
-Çin'de görev yapan reji o kadar vasat bir performans gösterdi ki startta tam karşıdan ve fizandan yapılan çekim yüzünden ben birçok araç yerinde kaldı sandım. Bakıyorum bakıyorum Hamilton traktörle geliyormuş gibi bir süratle hareket ediyor, ayıp lan. Viraja yaklaştıklarında esas heyecanı yaşadık.
-Yanlış hatırlıyor olabilirim ancak Palmer sanırım formasyon turundan sonra pite girip lastik değiştirdi ve yarışa pitten başlamayı, ıslak zeminde uygun olmayan lastiklerle yarışmaya tercih etti.
-Carlos Sainz bir risk aldı ve diğer rakiplerine göre daha yumuşak, yani zemini kavrayamayacak lastiklerle start alarak zemin kuruduğunda avantaj yakalamayı düşündü ancak felaket bir start performansı gösterdi. Bu performansa rağmen yarışı 7. sırada bitirmeyi başararak günün benim açımdan en başarılı ikinci ismi oldu.
-Günün bence en başarılı ismi, adamım diye söylemiyorum, Max Verstappen'di ki Günün Sürücüsü ödülünü de kazandı. 16. sıradan başladığı startta daha ilk viraja gelirken birkaç kişiyi geçmişti, tur sonundaysa 7. sıradaydı. Yarışı da takım arkadaşı Ricciardo'nun önünde üçüncü sırada bitirdi. Bu performansında elbette Mercedes-Ferrari-RedBull araçlarının farklı klansmanda olmasının da etkisi var. Fakat 3. sıradan başlayıp güvenlik aracı girdiğinde 13.lüğe kadar düşüp, kolayca geri gelemeyen Bottas da bu teorinin antitezi olarak önümüzde duruyor.
-Güvenlik aracı niye girdi? İlk turda Perez-Stroll ufak bir temas yaşadı ve Stroll çakıl havuzuna saplanarak yarış dışı kaldı. Ancak bu yüzden girmedi. Bu kaza sebebiyle VSC uygulaması devreye girdi. Vettel fırsattan istifade hemen pit yaparak ilerde liderlik için savaşma hesabı yaparken...
-Dün sıralama turlarında ikinci seansa geçerek büyük başarı yakalayan Giovinazzi, start düzlüğüne girerken arka lastiği suni çime kaptırmış, duvara çarpıp aracının bir yarısını pert etmişti. 15.lik garantiyken vites kutusunu da değiştirmek zorunda kalıp 20. sıradan başlamıştı. Yarışta da aynı yerde bu sefer düz yolda giderken, devasa medya merkezinin altında kalan ıslak zeminde kaydı ve duvara girerek güvenlik aracının da piste girmesine yol açtı. Hemen önünde giden takım arkadaşı Ericsson'un da aynı yerde pist dışına çıkışı Sauber'in dünden hiç ders almadığını gösterdi.
-Giovinazzi açısından büyük şanssızlık tabi ki. Herkes "bu genç pilot şansı hak ediyor" derken üst üste iki kaza yapması hoş olmadı. Ayrıca ilerde Ferrari koltuğuna aday gösterilen bir ismin Ferrari'ye dolaylı olarak bu kadar zarar vermesi de kaderin bir cilvesi oldu. Güvenlik aracının girişi Vettel'in bütün planlarını bozdu, Gio'nun yapabileceği daha kötü şey direkt gidip Raikkonen veya Vettel'den birine vurması olurdu sanırım.
-Özel bir yeteneğin sinyalini veren sürücüler söz konusu olduğunda bu olaylar gözardı edilebiliyor. Michael Schumacher de daha ilk F1 test sürüşünde kaza yapmış misal. Ancak Giovinazzi yetenekli olsa da henüz "inanılmaz yetenek" ışığı veren bir isim değil. Bakalım kariyerine etkisi ne olacak.
-Güvenlik aracı girdiğinde ne olduğunu anlayamadık ancak Valtteri Bottas taa en gerilere bir yerlere kayboldu. En son haber alındığında 13. sıradaydı.
-Vettel ve Raikkonen bu kargaşadan sonra Verstappen-Ricciardo ikilisinin arkasında kaldı. Verstappen'i geçmelerinin zor olacağı belliydi ancak Verstappen, Ricciardo'yu avlayarak Hamilton'ın peşine takıldı.
-Burada biraz hayalkırıklığı yaşadık açıkçası çünkü heyecanlı bir savaş beklerken Verstappen blokaj yapmak zorunda kalarak pist dışına çıktı ve Vettel yanından geçti gitti. Bu sırada Hamilton en önde süzülüp gidiyordu.
-Ön sıralarda yarış sonundaki kısa bir Ricciardo-Verstappen çekişmesi dışında başka bir değişim yaşanmadı. Hamilton haklı bir galibiyet alarak pilotlar şampiyonasında Vettel ile eşit duruma gelirken, Mercedes de Ferrari'nin 1 puan önüne geçti.
-Yarıştan aklımda kalan diğer detaylardan en sinir bozucu olanı ise McLaren Honda'nın Fernando Alonso'ya yaşattıkları. Bunu milyonuncu kez belirtiyorum belki ama durumun vehameti için önemli. Fernando Alonso'ya karşı Schumacher dönemine dayanan bir sevgisizliğim var. Fakat kendisinin kalitesindeki bir pilota düzgün çalışan bir araç veremeyen McLaren Honda'nın Formula 1'de YERİ YOK. Yapamayan s.... gitsin. (Twitter'da açık açık yazdım burada niye sansürlüyorsam, blog elit bir ortam diye sanırım).
-Alonso altındaki hurdaya rağmen kendi cümlesiyle "hayvan gibi zorlayarak" 7. sıraya geldi ve burayı inatla savunmaya çalıştı. Ancak araba o kadar boktan bir durumda ki yanından önce Bottas sonra Sainz süzülerek geçip giderken hiçbir şey yapamadı. Aynı Avustralya'da olduğu gibi. Sonra da aracı bozuldu ve yarış dışı kaldı. Takım arkadaşı Vandoorne da yakıt basınç problemiyle daha 10 tur olmadan yarış dışı kalmıştı.
-Sezon öncesi gülüp eğleniyorduk, şakasını yapıyorduk tamam da "nasıl olsa düzeltirler" düşüncesi de aklımızın bir köşesindeydi.
-Yeni bir takım olsa, daha ikinci yarışı olsa bunlar gözardı edilir. Kaç yıldır bu camiada olan isimler daha yarış tamamlayacak araba yapamıyorsa hiç yapmasınlar daha iyi. Yarış dışı kalan 5 isim var, 3 tanesi araç yüzünden, bunun iki tanesi McLaren Honda. E zaten iki aracınız var lan bari birine yüklenin de o bitirsin yarışı.
-6. viraj resmen geçiş yeri oldu. Neredeyse bütün geçişler burada yaşandı.
-Manasız sevinç çığlıklarıyla akıllarda yer eden Mercedes yarış mühendisi Tony Ross, bu sefer de Valtteri Bottas'ı Nico Rosberg ile karıştırdı.
-Bu sefer kısa bir arayla, hemen haftaya Bahreyn GP var. Daha güzel ve heyecanlı bir yarış izlemek dileklerimle, okuduğunuz için teşekkür ediyorum.
![]() |
| Otostop çekerek daha hızlı gideceğini anlayan Alonso |
Kısa Bir Veda Yazısı: Tom Boonen
yazan:
firat selcuk
Elbette Tommeke hakkında çok daha uzun ve duygu dolu şeyler yazılabilirdi ama biraz kısa tutarak iki gün önceki çeviri dışında da kısaca veda etmek istedim. Tamamen kişisel ve tam da Boonen odaklı olmayan dağınık bir yazı olacak ama boş boş otururken bir şeyler karalamak iyi bir fikir. Hep çeviri yapıyorum bu ara; kendimden de bir şeyler yazmam lazım artık.
Hep bahsederim, bisiklete olan ilgim 2009 gibi başladı. Aslında biraz da tesadüf oldu ya da denk geldi diyebiliriz. Öğrenci evine kendi adıma internet bağlattığımda o ara yayına yeni başlayan Tivibu da 1 TL fiyattan teklif edilmişti. Eurosport ve belgesel kanalları da var denince tamam dedim geçtim. Okula düzenli gitmediğim için İzmir'de evde olduğum dönemde kenara Eurosport açıp olan bitene bakıyordum... Tam tarih Nisan 2009 ortaları. Kısa süre sonra Giro başladı, ilk etaplarda konuyu anlamasam da "Ne güzel gidiyorlar, zaten İtalya, izlerim ben bunu..." diyerek ısrarcı oldum. O sezon yarış takvimine göre ne izleyeceğime aylar önce karar vermiyordum ama o gün denk geliyorsam kesinlikle izliyordum. Neyse bu kısmın konumuzla çok da ilgisi yok gibi duruyor ama bağlayacağım elbette. Hey yavrum hey. Böyle böyle başladı ilgim. Klasiklerle ilgili ilk bilgilerimi 2010'da edindim. Zaten üç-beş favorisi olan tek günlük yarışlara neden o kadar adamın katıldığını anlamakta zorlandıktan sonra birkaç klasik izlediğimde "o kadar adamın" gerekli olduğunu anladım.
2010'un Ronde ve Roubaix ile Tom Boonen'ın kim olduğunu öğrenmeye başladım. 2010'da Cancellara duble yaparken Boonen kazanamamıştı ama adı hep anılıyordu. İkisini de okuyup etkilendim. 2011'den itibaren en büyük iki klasikte onlara odaklanmıştım. Her ne kadar tekrar beraber podyum görememiş olsalar da onların olduğu yarışta hamlelerini beklemek bile büyük bir zevkti.
Beni bisiklete bağlayan adam Mark Cavendish olsa da kısa sürede klasiklerin türlerini ve neden hepsine herkesin katılmadığını, Cavendish'in neden buralarda olmadığını, neden Boonen-Cancellara ikilisini klasiklerde ilk sıraya yazmam gerektiğini öğrendim.
2011'de tabii ki tüm yarışları bilmiyordum ama yavaş yavaş hepsini öğrendikçe karşıma bol bol Boonen ve Cancellara isimleri çıkıyordu. Ne kadar büyük ve eşi benzeri bir daha gelmeyecek sporcuları izlediğimin de farkındaydım. İyi ki o 1 TL'lik paketin etkisiyle bisiklet izlemeye başlamışım ve Boonen'ı da Cancellara'yı da yarışlar kazanırlarken izlemişim.
Geçen sezon Cancellara herkese el sallayarak bırakıp gittiğinde tıpkı Baggio ve Batistuta başta olmak üzere hayatta çok farklı yere koyduğum diğer sporcuların gidişleri gibi üzülmüştüm. Sonuçta izlediğim ve bağ kurduğum bisikletçiler arasında ilk kez emekliliğini açıklayan vardı. 2017 sezonu geldi, Cancellara birkaç aydır yok ve bu gayet üzücü. Geçen sezon Roubaix sonrası "Bir yıl daha varım" diyen Boonen'ın emeklilik gününe yaklaştıkça daha da katlandı bu üzüntü.
Daha birkaç yarış var diye beklerken önce Ronde, sonra Scheldeprijs ve nihayet Roubaix geldi çattı. 2-9 Nisan arası yaşanan sekiz gün resmen Boonen adına bir resmi geçit oldu. Geçen sezonki gibi "Bir yıl daha" demeyeceğini biliyoruz. Kazanır mı, kazanmaz mı, podyum görür mü bilmiyorum ama Boonen, Roubaix'de son kez velodroma girdiğinde kalabalığın nasıl çıldıracağını ve hüzünle sevinci bir arada yaşayacağını biliyorum. Sonuç ne olursa olsun yedi saatlik yayında Tom Boonen'ı son kez izleyeceğiz. Cancellara'nın olmadığı 3.5 aylık yeni sezon zaten sıkıcıyken o gelmemesini istediğimiz son gün de geldi ve artık tüm bisiklet yarışları bu ikili olmadan yapılacaklar.
Şu an faal sporcular arasında Vince Carter, Nowitzki, Buffon, Federer, Totti, Pirlo gibi isimler bıraktığında ne hissedecekseniz bu da öyle... Birkaç ayda iki büyük bisiklet efsanesine veda etmek zor iş.
Kendi adıma asla unutmayacağım detaylardan birini de yazı sonuna iliştireyim. Kısa derken zaten epey uzattım ama olsun, başka Boonen yok. 2015'te Türkiye Turu'na geldiğinde elbette Marmaris etabını finiş çizgisinde izledim. Cavendish'in geride kaldığı etabı Greipel almış olsa da hızla yarışı tamamlayan pelotondaki onlarca isimden biri de Tom Boonen'dı. Hafif bir eğimde birkaç saniye görerek izleyememiş olsam da Tom Boonen'ın yarıştığı bir etabı yerinde izlemiştim. Bir sezon önce bisikletteki en büyük kahramanım Cavendish gözümün önünde etap alırken bu defa onu kenara koymuştum. Gidip Etixx-QuickStep takımının arasından Boonen'ı bulmalıydım. Biraz ilerlediğimde diğer mavi formalı adamların arasında Tom Boonen'ı da görüp tebrik ettim ve el sıkıştım. Basit bir olay belki ama böyle büyük bir efsaneyi evden çıkıp 100 metre ileride görüp selamlaşmak kolay kolay denk gelmeyecek bir şey. En büyük efsanelerden birini evimin dibinde yarışırken gördüm. Yaşadığınız şehre, sevdiğiniz sporun en büyük kahramanlarından birinin resmi bir yarış/maç için geldiğini düşünün... İki yıl sonra hemen hemen aynı günlerde kariyerine nokta koyacağını bilsem birkaç saniyeyle sınırlı tutmazdım o anı ama yapacak bir şey yok, hiç görememiş de olabilirdim.
Bisikleti öğrendiğim yıllarda kılavuzum olan, bisiklete bağlanmamı ve yaptıklarından etkilenmemi sağlayan en büyük adamlardan biri ile ilgili daha çok şey yazılır ama şimdilik tüm dünyanın veda ettiği hashtag ile son noktayı koyayım: Her şey için teşekkürler Tom Boonen!
#ThxTom
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

























