Fiorentina formasını resmi olarak en son giymesinin üzerinden 18 yıl, futbolu bırakmasının üzerinden de 4 yıl geçmesine rağmen Borgonovo'ya yardım için oynanan maçta 10 numaralı forması ile 8 Ekim 2008 günü Artemio Franchi'nin çimlerine çıktığı gün tıpkı 18 sene önce bıraktığı gibi bir sevgiyle karşılanmıştı. Göbeği çıksa da, saçları ağarsa da, at kuyruğunu kestirmiş olsa da o yine 10 numaralı mor formasıyla tribünlerin kendisine taptığı Budistti.
"Babam bu adamı yirmi yıl önce beyaz eşya almaya gönderdi, hala bekliyor..."
Acısıyla tatlısıyla bir Sivasspor maçını daha geride bırakırken... Elbette böyle bir girişin devamını getirmeyeceğim ama ne yalan söyleyeyim haftaya bir Sivas maçı daha olsa itiraz etmem, bağışıklık yaptı bünyede 2 haftadır ki Beşiktaşlı'nın halini hiç düşünemiyorum aslında. Sen 8 günde 3 maça çık, hepsi de Antalyaspor ile olsun, çekilir dert değil. Bari biz arada Denizlispor havası aldık da rahatladık, Beşiktaş'ta o da yok.
Attığımız golde Sivas savunmasının hatası kadar Arda'nın seri olmasının da önemi büyüktü, tabii ki son vuruştaki ustalığın da altını çizmek lazım. Sivas'ın golü ise tıpkı haftasonu Alex, Nonda ve Tello'nun gollerindeki gibi kalecinin sembolik olarak uçtuğu bir goldü. Kamanan'ın o vuruşuna estetik bir hamle yapıp golü yemekten başka bir çaresi yoktu Aykut'un, o da fotoğrafı çektirecek hareketi yapıp gol pozisyonunu tamamlamış oldu. Bu izlemesine doyum olmayacak golü atan Kamanan'ın 45+2'de kaçırdığına diyecek söz bulamıyorum, o gol olsa Nonda 100 dakika değil 45 dakika sonra oyundan alınmış olacak ve Yaser'e de adam gibi maça dahil olup skora etki etme şansı doğacaktı, kısfmet demek lazım buna. Kamanan'ın kaçırdığı oranda olmasa da Ümit'in de kaleye 2 metre mesafeden kaçırdığı gol var ki orada Ümit biraz da Nonda'ya dert yanmalı. Gelen ortada Nonda'nın kafayı vuracağı düşüncesiyle gereken pozisyonu alamadı, bunun olabileceğini düşünmeli miydi diyecek olana maç anında o kadar da detaya inmemeliyiz ve işin suyunu çıkarmamalıyız derim.
Sivasspor'da Kamanan'ın Bülent Uygun'un ezberini bozdurduğundan bahsetmiştim Kayseri maçında. Yine aynısı oldu. Mehmet Yıldız'a dayalı hücum sisteminde genelde ikinci forvet Tum oyundan çıkıp yerine Balili giriyordu, Kamanan çok iyi oynayınca ve Mehmet'in performansı da takımdaki en kötü olmadıkça ikisinden birinin çıkması mümkün gözükmüyor Sivas'ta, bu yüzden haftasonu olduğu gibi yine orta sahadan bir isim çıktı ve yerine Balili'nin girmesiyle forvet sayısı 3'e yükseldi. Haftasonu maçın kısırlığından ötürü Bülent Uygun orta sahadaki direnci sağlayan Sezer'i çıkarmakta sakınca görmemişti, bugün ise tehlike vardı ve oyundan çıkan -çıkması da gereken- Musa Aydın oldu. Futbolda "overrated" dediğimiz sıfatı bu ligde en çok hakeden 2-3 oyuncudan birisidir Musa Aydın. Hep ben yapayım, hep ben başarayım, ben 7 numara giyiyorum, ben yıldızım diye hep kendini ön plana koyduğu için Sivasspor gibi ligde 4 büyüğün ekmeğine ortak olan bir takım için ekstra bir oyuncu Musa.
Penaltı olayına gelirsek seçilen isimlerde bir sıkıntı yok gibi duruyordu ama bu isimlerin vuruşlarında sıkıntı büyüktü. Antrenmanda basit toplarla kaleci çalıştıran antrenörler bile daha hızlı vuruyor toplara, Hakan Balta topa gelirken önce duraklayıp Petkovic'i boşa uçurmasaydı o penaltı da kaçacaktı muhtemelen. Petkovic bu vuruşlar her ne kadar vasat olsa da 4 penaltının 3'ünü çıkarıp bu bölümün kahramanı oldu. Fortis Türkiye Kupası'nda bu saçma grup sistemini bir türlü değiştirmeyen zihniyet bu maçın ardından "bakın ne güzel de heyecan oluyor böyle gruplu ve çift maçlı sistem" diye savunmaya geçer mi diye de korkuyorum doğrusu..
asfalt dünya - bir akşamın kalbi : 
Transferin son gününde Tottenham Hotspur Temmuz 2008'de Liverpool'a giden Robbie Keane'i geri aldı.
Öncelikle maçın neden bugün oynandığı hakkında bilgi verelim. Kar yağışı yüzünden hakem maçı bugüne ertelemişti. 1 aya yaklaşan sakatlıktan sonra Mutu'nun geri döndüğü maç oldu. Bu geri dönüş ile takım 4-3-1-2'ye geri dönmüş oldu ki Mutu yokken oynanan klasik 4-4-2 ve klasik 4-5-1'in de takımda sorun yaratmadığını biliyoruz. Kendisinden hazzetmediğimi biliyor blogun takipçileri, maç hakkında henüz görüntüye ulaşamadığım için net bir yorumum olmayacak ama 6 ve 16. dakikada gelen iki golle Mutu'nun oldukça hırslı ve istekli bir şekilde geri döndüğü izlenimine kapılabiliriz. Diğer gol de 90+3'te oyuna 89'da giren Semioli'nin asistiyle Gilardino'dan. Takım Mutu yokken sezonun en iyi futbolunu oynamıştı 3 hafta boyunca, o geldikten sonra da işler şimdilik yolunda görünüyor. Roma'yı geçip 4. sıradaki Genoa'nın ardına yerleştik yeniden kabus gibi başlayan ikinci yarının ardından. Kabus gibi diyorum çünkü bir ara 9. sıraya kadar inmiştik.
İstediğim gibi bir temayı aylar sonra bulabildim ve küçük düzenlemelerde bu hale geldi. Şimdilik tek eksik sayfaya göre biraz küçük kalan banner, o da bir kaç gün içerisinde yenilenecek. Hemen hemen aynı banner olacak ama yukarıdaki yerine sığacak şekilde değişecek..
... ve adım Aragones veya Skibbe olsa, Nonda ile Güiza'ya kapı şurası diye gösterir, ne yapıp edip Beto'yu alırdım.
O zamanlar Barcelona gibi bir devin lideri olup, ligdeki 5000. gole imza atacağını tahmin edemezdi hiç şüphesiz.
Gaziantep'in bu sene başı üst düzey olan ama dönem içinde dalgalanan bir formu vardı, bugün eğrinin yükselişte olduğu dönemdelerdi. Fenerbahçe bugün deplasmanda oynayan takımdı sanki ama bunda kendilerini suçlamaktansa Gaziantep'i tebrik etmek gerek. Tabata bundan daha etkili olabilirdi ama Ivan de Souza ile Beto'nun katkıları O'nun açığını kapattı. Bunun yanında İsmail, İlhan ve Murat Ceylan da maça damga vuran isimlerdi. Fenerbahçe'de Guiza bir kesim tarafından yuhlanırken, diğer kesim alkışlayıp sahip çıkıyordu. Bana kalırsa yuhlayan kesim haklı, Semih o takımda yedek kalacak adam değil, oyuna girdikten sonra Guiza'ya attığı uzun pas da dikkat çekiciydi. Fenerbahçe'nin Maldonado'dan sonraki belalısı Josico oyuna girdi ve bir kaç dakika sonra seke seke çıkmaya başladı, Fenerbahçe'nin son 10 dakikayı 10 kişi oynamasına sebep oldu ki Gaziantep 1-1'den sonra biraz geriye yaslanmayıp bu avantajını kullanmaya kalksa hakettiği 3 puanı alacaktı. Gerçi Mehmet Yozgatlı'nın 3-4 pozisyonda topu ezmesi geliyor gözlerimin önüne, son dakikalarda diğer oyuncular Mehmet'in değil Erman Özgür'ün üzerine oynasa çok daha olumlu olurdu sonuç. Alex'in golünü unuttum sanmayın, Gaziantep kazansa elbette daha memnun olurdum Galatasaraylı olarak ama böyle bir golle maç 1-1 olduysa tek puanın hesabını bırakıp o golü izlemek en güzeli. Erman Özgür'ün attığı golün de hakkını yememek lazım, 
Kısacası bugün Kadıköy'de Fenerbahçe 1 puan kazanırken, Gaziantepspor 2 puan kaybetti. Bu inişli çıkışlı dönemleri atlatıp Tabata'yı da ellerinde tuttukları vakit 2000'lerin başındaki gibi yeniden hedefleri avrupa kupalarına katılmak olacak.
Öncelikle benim için şampiyonanın özeti budur. Her oyunda defalarca yapıyordu bunu Nadal, araya kaçmayanından bulup hediye etmek istiyorum kendisine.
Real Madrid ilk yarıda sahada sadece bedenen bulundu, Numancia bugün puan alamadıysa ilk yarıyı değerlendiremediği içindir. Goller arka arkaya Raul ve Robben'den geldi. 
Raul'un da 307'ye ulaştığını ve bundan sonra atacağı ilk golün Di Stefano'nun rekorunu eskiteceğini not düşmek gerek. Bugün bu rekorun lafı geçtiğinde "Ortalamaya vurunca Di Stefano ikiye katlıyor" diyen arkadaşıma diyecek birşey bulamıyorum. O devirde Euro 2004'teki Yunanistan yoktu diyebiliyorum sadece.
1. Dandadadan - Kuru Kuru©Artemio Franchi. Template by Dicas Blogger.
